Αναρτήσεις

Chuck

Εικόνα
"Πέθανε ο Chuck Berry", μου ανακοίνωσε ο άντρας μου το πρωί της Κυριακής. Μόλις είχα ξυπνήσει, μετά από ξενύχτι σε φιλικό σπίτι. Πρώτη αντίδραση: "Γιατί ζούσε;". Είναι τόσο γιγαντιαία η καριέρα του και τόσο τεράστιο το όνομά του, που θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά ότι έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια και ας έψαχνα τελευταία τη βιογραφία του.
Βλέπαμε τις προάλλες ένα ντοκιμαντέρ με τον Κιθ Ρίτσαρντς και αναφερόταν, αυτός ο κολοσσός και ταυτόχρονα γλυκύτατος άνθρωπος, με λατρεία και θαυμασμό στον Chuck Berry. Ανέφερε μάλιστα και ένα περιστατικό, που το είχα διαβάσει και στη βιογραφία του Clapton, ότι σε μια συναυλία που έπαιζαν μαζί, ο Κιθ τόλμησε να αγγίξει μια κιθάρα του Chuck, όταν αυτός τον έπιασε επ' αυτοφώρω, τον χαστούκισε κι έτσι έγινε το "biggest hit" του Κιθ.
Σύμφωνα με μια θεωρία της κβαντομηχανικής λοιπόν ο Chuck έγινε αόρατος για τις δυνατότητες της ανθρώπινης όρασης, ωστόσο υπάρχει, η ύλη του μετουσιώθηκε σε κάτι άγνωστο για εμάς.
Αύριο …

Ποιος ήταν ο Clarence Harry Willcock;

Οι ταυτότητες ξαναέγιναν υποχρεωτικές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με την Πράξη Εθνικής Εγγραφής του 1939. Μετά τον Πόλεμο η κυβέρνηση των Εργατικών του Clement Attlee, αποφάσισε να τις διατηρήσει.
Στις 7 Δεκεμβρίου του 1950, ο Harry Willcock, ένας 54χρονος διευθυντής καθαριστηρίου στο Hadley Wood, ενώ οδηγούσε τον σταμάτησε ο αστυνομικός Harold Muckle στο Finchley του Λονδίνου και του ζήτησε να παρουσιαστεί με την ταυτότητά του στο αστυνομικό τμήμα εντός 48 ωρών. Αρνήθηκε δηλώνοντας ότι "είμαι Φιλελεύθερος και είμαι ενάντια σε αυτά τα πράγματα". Διώχθηκε με την Πράξη Εθνικής Εγγραφής του 1939 και καταδικάστηκε με το πρόστιμο των 10 σελινιών. Κατά τη διάρκεια της δίκης υποστήριξε ότι οι ταυτότητες δεν έχουν θέση σε καιρό ειρήνης.
Στη μετέπειτα προσφυγή, Willcock εναντίον Muckle, η ομάδα υπεράσπισης του Willcock αποτελούνταν από διακεκριμένους φιλελεύθερους, συμπεριλαμβανομένων των Archibald Pellow Marshall KC, Emrys Roberts MP, και Basil Wigoder, που πρόσφερα…

Paris Texas (Love will tear us apart...again)

Εικόνα
Ένας αγνώστου ταυτότητας άντρας περπατά, με αποφασιστικό βήμα, στην έρημο του Τέξας. Λιποθυμά από εξάντληση, ασιτία και αφυδάτωση σε ένα βενζινάδικο. Ένας γιατρός τον περιθάλπει και ειδοποιεί τον αδελφό του για το που βρίσκεται. Μαθαίνουμε, ότι αυτός ο άντρας, ο Τράβις, αγνοείται εδώ και τέσσερα χρόνια. Ο αδελφός του τον εντοπίζει πάλι στην έρημο, καθώς το είχε σκάσει από το βενζινάδικο. Δε μιλά στην αρχή. Η πρώτη του λέξη είναι Παρίσι. Ο αδελφός του καταλαβαίνει ότι θέλει να πάει στο Παρίσι, στη Γαλλία. Του λέει μια ιστορία για τους γονείς τους. Ότι η μητέρα τους ήταν από το Παρίσι του Τέξας. Ο πατέρας τους αστειευόταν λέγοντας πάντα στην παρέα ότι η γυναίκα του ήταν από το Παρίσι... έκανε μια μακρυά παύση, που άφηνε να εννοηθεί ότι ήταν Γαλλίδα και μετά εξηγούσε ότι ήταν από το Τέξας. Εκεί έκαναν πρώτη φορά έρωτα οι γονείς τους. Εκεί είχε αγοράσει και ένα οικόπεδο για να ζήσουν με την οικογένειά του. Ψάχνουν για το οικόπεδο, αλλά χάνονται στην έρημο. Έχει ένα αγόρι, τον Χάντερ, που …

I'm guided by the Beauty of our Weapons

Εικόνα
First we take Manhattan... Είναι ένα από τα διασημότερα και το πιο δυναμικό ίσως τραγούδι του Leonard Cohen, που απεβίωσε σήμερα τα ξημερώματα, πλήρης ημερών και συμφιλιωμένος με την ιδέα του θανάτου, όπως ο ίδιος δήλωνε στο "you want it darker", 'I'm ready my lord'.

Επιλέγω αυτό του το ποίημα - τα τραγούδια του Cohen είναι μελοποιημένα ποιήματα, όπως και του Dylan και της Pattie Smith- διότι είναι ίσως το πιο πολιτικοποιημένο του. Ο ίδιος είχε πει ότι είναι ένα τραγούδι τρομοκρατικό και ότι αυτό που θαύμαζε στην τρομοκρατία είναι ότι δεν εμπεριέχει συμβιβασμούς. Δεν εννοούσε όμως τη "φυσική" τρομοκρατία, αλλά την πνευματική. "I remember there was a great poem by Irving Layton that I once read, I'll give you a paraphrase of it. It was 'well, you guys blow up an occasional airline and kill a few children here and there', he says. 'But our terrorists, Jesus, Freud, Marx, Einstein. The whole world is still quaking.'"

They senten…

Κράτα το σόου Μαϊμού...

Εικόνα
Το '90 οι Τρύπες τραγουδούσαν "Κράτα το σόου μαϊμού" διακωμωδώντας την ελληνική πραγματικότητα. Πέρασαν 26 χρόνια από τότε και δεν θα πω πως τα πράγματα έγιναν χειρότερα. Όχι. Είναι ίσως και καλύτερα, γιατί τώρα πια έχουμε αγγίξει τον πάτο αυτού του σκοτεινού και βρώμικου πηγαδιού, που ονομάζεται ελληνικό κράτος. Το θλιβερό βέβαια είναι πως οι περισσότεροι αναπολούν την περίοδο εκείνη γιατί είχαμε λέει λεφτά και καλοπερνούσαμε. Και είναι αλήθεια πως είχαμε περισσότερα χρήματα τότε για να καταναλώνουμε, από ότι έχουμε σήμερα, αλλά εγώ δεν αισθάνομαι καθόλου ότι περνούσα καλύτερα τελικά. Αντιθέτως. Αποξενωθήκαμε, από συγγενείς, φίλους και γείτονες. Γίναμε εγωιστές. Χάσαμε τον εαυτό μας, τους στόχους μας, την αίσθηση της πραγματικότητας. Γίναμε τα κορόιδα ενός συστήματος που μας πέταξε παραισθησιογόνα ευτυχίας, μας έθισε σε αυτά και τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο της απεξάρτησης, χρωστώντας παράλληλα και έναν σκασμό λεφτά στους εμπόρους του lifestyle, γιατί τελικά, αντίθετα α…

Just Kids ή η ιστορία μιας πελώριας αγάπης μεταξύ ενός ομοφυλόφιλου καλλιτέχνη και μιας ετεροφυλόφιλης καλλιτέχνιδας

Εικόνα
Λίγα βιογραφικά: Pattie Smith,Αμερικανίδα τραγουδίστρια, μουσικός και ποιήτρια. Θεωρείται σημαντική επίδραση στη γέννηση του πανκ με το πρώτο της άλμπουμ Horses. Την αποκάλεσαν «νονά του πανκ»καθώς συνδύασε το στυλ της beat ποίησης με το garage rock. Οι αναφορές της εισήγαγαν την γαλλική ποίηση του 19ου αιώνα στους Αμερικάνους έφηβους, ενώ η τολμηρή γλώσσα της αψήφησε την εποχή της ντίσκο.


Το βιβλίο αναφέρεται στα νεανικά χρόνια της καλλιτέχνιδας, είναι αυτοβιογραφικό και επικεντρώνεται στη γνωριμία της με τον Robert Mapplethorpe, τη σχέση τους και πως αυτή καθόρισε τη μετέπειτα πορεία της. Είναι καλογραμμένο, ατμοσφαιρικό, μεταφέρει τον αναγνώστη στη Νέα Υόρκη των 60's έως αρχές 80's, μια εποχή τρομερά συναρπαστική, γοητευτική, επαναστατική. Απίστευτα διάσημοι καλλιτέχνες του μεγέθους του Dali να συναναστρέφονται με "χαμένες ψυχές" που διέμεναν στο θρυλικό Chelsea Hotel. 



Ξεκινά με την είδηση του θανάτου του: "I awoke early, and as I descended the stairs I knew t…

Anything, Any Time, Anywhere, for no Reason at all

Εικόνα
Ο Ζάπα μεγάλωσε στο Lancaster της Καλιφόρνια και δέχθηκε επιρροές τόσο από πρωτοπόρους αβαν-γκαρντ συνθέτες όπως ο Edgar Varese και ο Igor Stravinsky, όσο και από τα τοπικά συγκροτήματα rhythm and blues και doo-wop. Την προσοχή του στον Βαρέζε τράβηξε το έργο Ionisation του τελευταίου, το οποίο είχε γραφεί μόνο για κρουστά. Ο Ζάπα είχε ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που σε ηλικία 15 ετών ήθελε να μιλήσει στο συνθέτη από το τηλέφωνο.



Μετά από μια σύντομη σταδιοδρομία ως επαγγελματίας συνθέτης τραγουδιών (το ελεγειακό του Memories of El Monte ηχογραφήθηκε από τους The Penguins), o Ζάπα έγινε κιθαρίστας ενός τοπικού συγκροτήματος R&B. Λίγο αργότερα μετονόμασε το συγκρότημα σε The Mothers . Στη συνέχεια, το όνομα άλλαξε ξανά και έγινε Frank Zappa and the Mothers of Invention, λόγω επιμονής της δισκογραφικής εταιρίας, για να αποφευχθεί πιθανή συνωνυμία.Τους The Mothers στήριξε ο γνωστός παραγωγός Tom Wilson. Σύντομα έβγαλαν το πρώτο τους άλμπουμ Freak Outτο 1966, ένα κράμα του συχνά ευρισκόμεν…